AKTUALNOŚCI

Najsłynniejsze lodowce

Folgefonna - lodowiec znajdujący się na terenie Hordaland w Norwegii. Jego powierzchnia wynosi 214 km2, co daje mu trzecie miejsce pod względem wielkości (zaraz po Jostedalsbreen i Vestre Svartisen). Lodowiec dzieli się na następujące części: północna Folgefonna 25  km?, środkowa Folgefonna 9  km? i południowa Folgefonna 180 km2.

za pomocą Lodowiec Folgefonna - Wikipedia, wolna encyklopedia.

Bondhusbreen - jęzor norweskiego lodowca Folgefonna. Znajduje się na terenie gminy Kvinnherad. Jęzor rozpoczyna się na wysokości ok. 1400 m n.p.m. i schodzi na ok. 480 m n.p.m. Woda wypływająca z ciągle topniejącego jęzora zasila Jezioro Bondhusvatnet.za pomocą Bondhusbreen - Wikipedia, wolna encyklopedia.


Jostedalsbreen to największy lodowiec w kontynentalnej Europie. Leży w południowo-zachodniej części Norwegii, w okręgu Sogn og Fjordane, w obrębie czterech gmin: Luster, Balestrand, Jølster i Stryn. Najwyższym szczytem na lodowcu jest Lodalskåpa - nunatak mający wysokość 2083 m.

Ogólna powierzchnia lodowca Jostedal wynosi 487 km2. Najwyższy punkt, Høgste Breakulen, sięga 1957 m n.p.m. Ramiona lodowca tworzy wiele dolin; jest ich ponad 50, w tym Bøyabreen i Nigardsbreen, obie położone na wysokości 300 m n.p.m. Miąższość Jostedalsbreen sięga w niektórych miejscach 600 m, długość nieco ponad 60 km. Lodowiec jest objęty ochroną w ramach parku narodowego, założonego w 1991 roku.

Istnienie Jostedalsbreen, mimo niesprzyjających (dodatnich) temperatur, umożliwiają stałe i obfite opady śniegu. Jednak z tego powodu części lodowca leżące niżej są narażone na wysokie topnienie.

W 2006 roku jedno z ramion lodowca - Briksdalsbreen, w ciągu kilku miesięcy straciło 50 m lodu. Najnowsze badania dowodzą, że w tym samym roku lodowiec zmniejszył się tam aż o 146 m. Wobec tego istnieje niebezpieczeństwo oderwania się całego ramienia od trzonu lodowca. Dlatego też na Briksdalsbreen zakazano uprawiania wspinaczki lodowej.

za pomocą Jostedalsbreen - Wikipedia, wolna encyklopedia.

Hardangerjøkulen - szósty co do wielkości lodowiec w kontynentalnej części Norwegii. Położony na terenie gmin Eidfjord i Ulvik w regionie Hordaland na południu kraju. Czoło lodowca położone jest na wysokości 920 m n.p.m., zaś największe wzniesienie osiąga 1863 m n.p.m.

Ruch lodowca. Ocenia się, że podczas małej epoki lodowej (ok. 1700 roku) lodowiec zajmował obszar dwukrotnie większy niż w czasach obecnych. Jego pomiary rozpoczął w 1917 roku Johan Rekstad z muzeum w Bergen. Około roku 1930 Hardangerjøkulen powiększył się, jednak do roku 1970 lód cofnął się o około kilometr. Czoło lodowca sunęło ku dołowi w latach 80. i 90. aż do roku 1997, kiedy to nastąpił jego postój. Po dwóch latach rozpoczęła się ponowna regresja Hardangerjøkulen, która zakończyła się w 2009 roku.

za pomocą Hardangerjøkulen - Wikipedia, wolna encyklopedia.


Partnerzy