AKTUALNOŚCI

Język norweski - lekcja 1 - zacznijmy od alfabetu

Mój widok z okna
Na początek kilka słów odnośnie samego języka norweskiego. Język norweski należy do grupy języków skandynawskich z grupy języków germańskich. Istnieją 2 główne formy języka norweskiego BOKMÅL i NYNORSK. Oprócz tych 2 form istnieje również wiele dialektów w poszczególnych regionach Norwegii, mówi się nawet, że może ich być około 500. Każdy z nich jest jednak zrozumiały dla każdego, ale wszystkie różnią się nieznacznie w wymowie. Około 4,2 mln osób posługuje się językiem norweskim, z czego 3,5 mln odmianą bokmål, zaś 700 tys, formą nynorsk.

Pewnie wielu z Was, kiedy po raz pierwszy zetknęło się z językiem norweskim pomyślało sobie, że musi to być bardzo trudny język do nauczenia i do wymowy. Przyznam się Wam, że miałem dokładnie takie samo zdanie na temat tego języka, gdy usłyszałem go na własne uszy będąc w Norwegii. Jednak, nic bardziej mylnego. Teraz, po tych kilku latach spędzonych w Norwegii, mogę Wam szczerze powiedzieć, że język norweski jest jednym z łatwiejszych do nauki, jeśli chodzi o gramatykę i zasady pisowni oraz jest średnio trudny jeśli chodzi o wymowę. Naprawdę warto zapamiętać tylko kilka kluczowych zasad i stosować je w praktyce, a nauka tego języka będzie bardzo prosta. O tych zasadach będę pisał w następnych lekcjach. Dziś proponuję zacząć od nauki alfabetu i zapoznania się z norweskimi literami i ich polską wymową.


   Litera                               Wymowa    

      A                                  jak polskie a,

      B                                  jak polskie b,

      C                                  jak polskie s lub k,

      D                                  jak polskie d, czasem bezdźwięczne na końcu wyrazu, zawsze bezdźwięczne po n,

      E                                  jak polskie e, czasem jak æ przed r,

      F                                  jak polskie f,

      G                                 jak polskie g lub j przed ei, y, i, lub jak sz w wyrazach zapożyczonych

      H                                 jak polskie h lub bezdźwięczne przed v, j,

       I                                  jak polskie i

      J                                  jak polskie j, w wyrazach zapożyczonych jak sz,

      K                                  jak polskie k, lub jak polskie ś przed ei, i, y,

      L                                  jak polskie l,

     M                                 jak polskie m,

     N                                  jak polskie n,

     O                                  jak polskie o lub u,

     P                                  jak polskie p lub bezdźwięczne przed s,

     R                                  jak polskie lub francuskie r, w zależności od dialektu,

     S                                  jak polskie s, czasami, w dialektach jak polskie sz przed l,

     T                                  jak polskie t,

     U                                 jak polskie u,

     V                                 jak polskie w, czasem bezdźwięczne na końcu wyrazu,

    W                                jak polskie w,

    Æ                                pomiędzy polskimi znakami a-e

    Ø                                 pomiędzy polskimi znakami o-e

    Å                                  jak polskie o


Warto zapoznać się na początek z tymi literami i zapamiętać ich polskie odpowiedniki. Ułatwi to znacznie późniejsze czytanie tekstów i zrozumienie poszczególnych słówek

Na dziś to wszystko, zapraszam na kolejne lekcje.


Życzę wszystkim czytającym i uczącym się wraz ze mną POWODZENIA lub jak to się mówi po norwesku LYKKE TIL


MVH

TR


Komentarze (
0
)

 

Partnerzy